Bayram bitti e tabii ki benim İstanbul keyfim de bitiverdi. Biraz duygu durumum düşüverdi hali ile,çünkü oğluşum ile pek hoş bir dört gün geçirdik. Genellikle evde idik,ben bir gün cankuşum Rachel ile buluştum birgün de ev arkadaşının davetlisi olarak kahvaltı için Emirgan'a gittik. Taşıdığım yemekleri afiyetle yedik hatta bir kısmını heder bile ettik,ne yapalım imkanlarımız o kadar idi. Herşeye rağmen zaman zaman oğlumun kocaman kocaman laflar etmesi gözlerimi doldurdu(tabii ki mutluluktan). Oğlum ile hergün telefon konuşması yapmamız bile biraraya geldiğimizde ki sohbetlerin yerini tutmuyor,ben yine iyi ki onu doğurmuşum diye defalarca kendimi kutladım. Evi yine herzaman ki gibi pırıl pırıl idi,sadece Tos gelip arada bacaklarıma sürtünüp tüylerini ortalığa yaymasa daha güzel olurdu.
İşe başladığım ilk iş günü Pinarikom ile hemen İngiltere'yi aradık bolca lafladık ve iki laf arasında benim İngiltere'ye gitmemi gündeme getirdi. Hemen bir heyecan bir heyecan sardı beni anlatamam. Vize işlemleri biraz alengirli,para durumlarım sakat,izinlerim azaldı dı dı dı....Olsun benim yüreğim kıpır kıpır,hadi hayırlısı diyorum....
 |
| Bu kahvaltı sofrasının hikayesi bir sonra ki yazıda |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder