Şubat ayı minik bir ay olduğu için,ben sağım solum derken yazı yazamadan geçip gidiverdi. Hoş bu yıl 29 gün çekti ama ben kendisine yetişemedim. Babam kutsal topraklara
Umre ziyaretine gidince 15 gün şen dul hayatı yaşadım. Şehir dışından arkadaşım geldi onunla hoş bir hafta sonu geçirdim. Daha sonra da onun peşine takıldım, 5 gün çok keyifli yıllık iznimin bir kısmını geçirdim. Adeta yazdan kalma pırıl pırıl günler yaşadım.Aslında en az 3 ayda bir böyle izinler bünyeye pek yarayışlı gelmekte,ilerleyen zamanlarda bu konu dikkate alınacaktır.
Genel sağlık durumum ise, endişe edilmeyecek ölçüde iniş ve çıkışlarım var. İlaç dozum zaten ayarlanmış idi,her şey ilaç düzeyim ölçülünce ortaya çıkacak. İnsanın ruhsal ve bedensel iyiliği biraz da kendi elinde.Her zaman ipleri koyvermeden kontrollü olmak gerekiyor.Hele de bir işiniz varsa,büyükşehir de yaşıyorsanız herşey kontrol altında olmak zorunda. Sabah belli bir saatte kalkılacak,servise ya da otobüse yetişilecek,mesai saatinin başlaması ile işinizin başında olacaksınız.Bu rutin bir kere hafta boyunca sürer gider,haftasonu farklı faaliyetlerde bulunmazsanız gelsin depresyon gitsin maniler. Etrafıma bakıyorum herkes bir dertten muzdarip,herkesin sorunlar ile baş etme yöntemi farklı. Ben bu düzende devam edersem bir sorun yok,şu aralar tek sıkıntım evimin satılması. Satılınca da hayırlısı ile yeni bir ev alabilmek. Dilerim birdaha ki yazımda yeni evimden bahsediyor olurum.
