Haftasonu güzellemesi...

  Pasaportum ile ilgili henüz bir gelişme yok. Daha bir hafta ses seda beklemiyorum,son hafta kurtlanmaya başlarım. Günler yıldırım hızı ile akıp gidiyor, ben bu hıza nasıl da yetişiyorum inanılır gibi değil. İşyerimde hafif tempo da çalışıyorum denilebilir,ancak bu haftasonu itibarı ile evde bir hareketlenme yaşadık ki canıma minnet. Evet güzel haber oğluşum haftasonu için İzmir'e geldi,nasıl da özleşmişiz anlatılır gibi değil. Çocuğuma yarım saatte bir onu yermisin bunu içermisin demekten içini bayılttım ama olsun o yedikçe bende mutluluk tavan yaptı. Bu sefer eteğinde ki taşları dökme sırası oğluşumda idi. Konuştuk, ağlaştık birarada olmanın tadını çıkardık.Ya iyi ki geldi, iyi ki ben onu doğurmuşum. Düşünüyorum da insanın çocuğu olmadan yaşam ne kadar tekdüze ve monoton olurmuş. Allah'tan tek dileğim acısını,mutsuzluğunu yaşamıyayım. Mutlu olduğu işi yaptığını düşünüyorum,umarım çok başarılı bir yönetmen olur bende o günleri görürüm. Çocuğum hayatımda ki en anlamlı en güzel şey,dolayısı ile onun mutlu olması demek benim de on misli mutlu olmam demek. Yani söz dönüp dolaşıp mutlusun, mutluyum, mutluyuz üçgenine geliyor.