Günler günleri.....

 Sevgili blog sana evden ulaşamıyorum işyerimde de çok fırsatım olmuyor yazmaya. Oysa ben son gezinin fotoğraflarını yükleyip uzun uzun seyahatimizi anlatmak istiyordum .Fotoğraflarım evdeki bilgisayarda yüklü notlarım bir defter evde açıkçası işyerimde malzemem yok .Bende bugünün genel grev olması nedeniyle bir nefes birşeyler paylaşayım istedim. Oğluşum evim babam şükür problemsiz,beni tek düşündüren Karataşta ki evi satıp Gaziemirden ev alabilmek. O da hemen olabilecek bir iş değil,önce Karataşta ki evi derleyip toplamak gerekiyor sonrada orası satılırsa üstüne bir miktar kredi çekmek gerekiyor....ödemeler nasıl olur babam yardımcı olur mu hep bir bir zihnimi kurcalıyor. Biraz taksiratcı olup amaan herşey olacağına varır diyerek çok da üstünde durmamaya gayret ediyorum,ne yapalım biz ne kadar plan yaparsak yapalım kaderin oyunu hep galip geliyor.  Sağlıklı olmamın keyfini çıkarmaya çalışıyorum, güzel anları doyasıya yaşıyorum. İş hanem ev hanem gönül hanem hep yolunda daha ne isterim ki.
    Bu bir yıldır yaptığım seyahatler, ömrüm boyunca unutamayacağım görüntüleri hafızama kazıdı. Artık babaanne olunca torunlarıma anlatacağım çok eğlenceli hikayelerim oldu. Hele o uyduruk makinemle çektiğim fotoğraflar her izlediğimde beni yine o diyarlara sürükleyip götürüyor. Bu seyahatimin görüntülerini paylaşım sitesinde falan paylaşmadım,Zeynep kem göz var kem bakış var diye içime bir kurt düşürdü. Ben de sadece yakın dostlarımla o anları paylaştım keyifli idi.